Wycieczka klasy 1Ag i 2A do Supraśla

Wycieczka klasy 1A i 2A do Supraśla

 

3 października klasa 1 społeczna wraz z klasą 2 A udały się na pierwszą wycieczkę. Był to  dwudniowy wyjazd do Supraśla. Z początku senni uczestnicy autokarowej podróży, gdy tylko dotarliśmy do Tykocina, byliśmy pełni energii. To było czuć w powietrzu – naszą gotowość do działania i pragnienie wiedzy. Zostaliśmy podzieleni klasami na dwie grupy, każda z nich udała się na inną część warsztatów. Klasa 1 A rozpoczęła swoją wycieczkę od organizowanych w tykocińskiej synagodze warsztatów „Od kołyski aż po grób. O zwyczajach ważnych dla kultury żydowskiej”. Świątynia wybudowana została w 1642 roku, cudem udało się jej przetrwać okres niemieckiej okupacji, pełen zbrodni popełnionych na tutejszej ludności żydowskiej. Na początku XX w. Żydzi stanowili oni prawie 50% społeczności Tykocina. Przewodniczka przybliżyła nam również życie wyznawców judaizmu, ich zwyczaje, tradycje i święta, niektóre z nich były nam znane, a o niektórych faktach usłyszeliśmy po raz pierwszy. Druga grupa w tym czasie udała się do Muzeum Kultury Żydowskiej, w którym poznała historię Tykocina. Dowiedzieliśmy się, że w latach swojej świetności miał on ogromne znaczenie dla północno-wschodniego regionu. Po skończonych warsztatach grupy wymieniły się, by każda z nich mogła poznać całość historii. Następnie przejechaliśmy autokarem do Supraśla, gdzie – szczęśliwi w związku z dotarciem do naszego celu podróży, wspólnie odśpiewaliśmy hymn naszej szkoły. To było duże przeżycie, ofiarowaliśmy Ziemi Supraskiej cząstkę Poniatówki.

Kolejnym punktem naszej wycieczki było zwiedzanie Muzeum Ikon. Byliśmy pod wrażeniem zebranej tam kolekcji, która liczy obecnie prawie 1400 egzemplarzy, z czego tylko ok. 400 mieliśmy okazję podziwiać na ekspozycjach. Muzeum charakteryzowało się niezwykłym klimatem, a opowiadaniom przewodników towarzyszyły efekty świetlne oraz dźwiękowe, które uwydatniły opowiadane przez nich historie i pomogły nam lepiej wczuć się w czasy powstania danych ikon. Gwóźdź programu był jednak dopiero przed nami… Wierszalin! Klasa 2A pamiętała jeszcze zeszłoroczny wyjazd do Gardzienic i zastanawiała się, jak bardzo będą do siebie zbliżone koncepcje sceniczne. Teorii było wiele, więc kiedy już zasiedliśmy na widowni, wystarczyło niewiele, byśmy zostali oczarowani „Dziadami. Nocą 1”. Aktorzy, można powiedzieć, zatarli przed nami granice między sacrum a profanum. Byli naszymi przewodnikami po świecie stworzonym przez Mickiewicza. Tamtej nocy, wszyscy obecni w sali teatralnej osiągnęli katharsis – gdy na zakończenie zgasło światło, wszyscy siedzieli nadal w ciszy i osłupieniu, wciąż żyjąc tym, co przed chwilą wydarzyło się na scenie. To było wstrząsające i przenikające duszę doświadczenie. Kiedy aktorzy wrócili na scenę, nie musieli długo czekać na oklaski.

Po krótkiej przerwie wróciliśmy na swoje miejsca i naszym oczom ukazali się zupełnie inni ludzie. Poznawaliśmy twarze artystów, jednak musieliśmy przetrzeć oczy ze zdumienia, że to nadal Ci sami ludzie. Przed nami na krzesłach zasiedli: Rafał Gąsowski (Gustaw), Dariusz Matys (Ksiądz), Katarzyna Wolak, Monika Kwiatkowska, Adam Milewski (Dzieci) oraz Piotr Tomaszuk (Guślarz oraz reżyser). To był moment na nasze pytania do twórców. Na początku jeszcze przez jakiś czas byliśmy zbyt oszołomieni, by swobodnie zaspakajać naszą ciekawość, jednak później pytania sypały się z każdej strony widowni.

Następnego dnia po śniadaniu pojechaliśmy do centrum Supraśla, gdzie podzieliliśmy się na trzy grupy. Kiedy pierwsza z nich odkrywała swoje artystyczne „ja”, dwie pozostałe zwiedzały miasto. Profesor Magdalena Frąckiewicz-Wiśnioch podzieliła się z nami swoją wiedzą dotyczącą historii Supraśla, w ciekawy sposób angażując uczniów w tę plenerową prelekcję. Dla każdej z grup przyszedł czas na warsztaty teatralne „Maska. Twarz aktora”, które poprowadziły panie Katarzyna Wolak oraz Monika Kwiatkowska. Dzięki nim poznaliśmy historię masek teatralnych oraz dowiedzieliśmy się, co stoi za sukcesem dobrego aktora teatralnego. Posiedliśmy „tajemną” wiedzę zakotwiczania naszych części ciała i poruszania się w taki sposób, by bez wydawania komunikatów słownych wszyscy znali nasze intencje. Było to dla nas niesamowite przeżycie, nie tylko ze względu na to, że każdy z nas poczuł się wtedy aktorem, ale również dlatego, że warsztaty odbywały się na scenie, na której poprzedniego wieczora mogliśmy obserwować profesjonalną grę aktorską naszych mentorek.

Ostatnim punktem naszej wycieczki był meczet w Kruszynianach. Dla większości z nas była to pierwsza taka okazja, by od środka poznać islamskie zwyczaje opowiedziane przez rodowitego Tatara, który jest również Polakiem. Byliśmy zafascynowani nie tylko samym wyglądem meczetu, ale i jego historią oraz religijnymi wydarzeniami, które się w nim odbywają. To była jedyna taka okazja poznać kulturę, która wydaje się zawsze tak odległa, a tymczasem jest bliżej, niż mogliśmy się spodziewać.

Po odwiedzeniu kruszyńskiego cmentarza oraz muzeum wyruszyliśmy w drogę powrotną do Warszawy. Droga minęła szybko, ponieważ – jak się okazało –dwa dni wystarczyły, by obie klasy społeczne porządnie się zintegrowały. Ten wyjazd stał się zapewne początkiem wielu przyjaźni, które zostaną z nami na lata. Ten pełen wrażeń wyjazd nie odbyłby się bez pomocy naszych nauczycielek. Dziękujemy pani prof. Katarzynie Dziewańskiej-Kowalczyk, pani prof. Anecie Haponiuk, pani prof. Katarzynie Kozielskiej oraz pani prof. Magdalenie Frąckiewicz-Wiśnioch.

Autorką relacji jest Julia Senator z klasy 2A

 

Zdjęcia – Jan Piszczatowski kl. 2A

Uczeń V LO wśród laureatów nagrody głównej Adamed SmartUP

Kamil Petryczkiewicz, uczeń klasy chemiczno-fizycznej 2C,  znalazł się wśród 10  laureatów nagrody głównej 5. edycji programu Adamed SmartUP. Ogłoszenie laureatów nastąpiło w dniu 10 września 2019 roku podczas uroczystej gali w Auli Wydziału Fizyki Politechniki Warszawskiej.  

Zachęcamy do wysłuchania wywiadu z Kamilem Petryczkiewiczem i innym laureatem.  Audycja ta ukazała  się na antenie radia  RDC 12 września 2019 roku.

Więcej informacji o projekcie i fotorelacja z wydarzenia  na stronie organizatora 

Grono laureatów nagrody głównej ADAMED SmartUP liczy już 50 osób

Spotkania wychowawców z rodzicami uczniów klas pierwszych

10 września 2019 roku  o godz. 17.00 odbędą się w budynku V LO spotkania rodziców uczniów klas pierwszych z wychowawcami. W programie zebrań – wybór klasowych Rad Rodziców, omówienie kwestii bezpieczeństwa uczniów w szkole, ubezpieczenia, RODO i innych spraw związanych z organizacją nauki w nowym roku szkolnym. Obecność rodziców na zebraniu jest obowiązkowa.

Biblioteka Szkolna Poniatówki w nowej siedzibie

W dniu 9 września 2019 roku o godz. 9:00 Biblioteka Szkolna Poniatówki rozpoczyna swoją działalność po całkowitej modernizacji w nowej siedzibie na pierwszym piętrze. Biblioteka została przeniesiona do sali, w której do niedawna mieścił się pokój nauczycielski.  Zapraszamy czytelników do biblioteki  od poniedziałku do piątku w godzinach 9.00-16:30.  

 

Szkolna Giełda Podręczników – 9 i 10 września

Zapraszamy  absolwentów oraz pozostałych uczniów, którzy chcieliby sprzedać używane podręczniki, na Szkolną Giełdę Podręczników w dniach 9  i 10 września 2019 roku o godz. 9:00 do 16:00. Tylko w tych terminach w hallu szkoły będzie można wystawić swoje używane podręczniki w celu ich sprzedaży lub wymiany.  

 

Projekt naukowy ucznia naszej szkoły zrealizowany w ramach Mazowieckiego Programu Stypendialnego

Publikujemy wyniki pracy z  zakresu kinetyki chemicznej wykonanej przez ucznia naszej szkoły Kacpra Piekarskiego z klasy pierwszej chemiczno-fizycznej  w roku szkolnym 2018/2019. Opiekę naukową nad projektem sprawowała dr Joanna Krzeszczakowska – nauczycielka chemii w V LO. Poniższa prezentacja  jest dokumentacją  projektu “Czynniki wpływające na szybkość reakcji chemicznych. Ilościowe zbadanie szybkości rozpadu nadtlenku wodoru”  realizowanego w ramach  “Mazowieckiego programu stypendialnego dla uczniów szczególnie uzdolnionych – najlepsza inwestycja w człowieka”.  Kacper Piekarski z kl. 1C uczestniczył w programie stypendialnym w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020, który jest współfinansowany ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Unii Europejskiej.

Prezentacja wyników badań Kacpra Piekarskiego kl. 1C (chemiczno-fizyczna)

 

 

 

Uroczystość zakończenia roku szkolnego

W dniu 19 czerwca 2019 r. odbędzie się uroczystość zakończenia roku szkolnego.

Harmonogram uroczystości

10:00 – Msza święta w kościele pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny al. Solidarności 80.

11:00 – Oficjalna uroczystość zakończenia roku szkolnego odbędzie się  w budynku szkoły przy ul. Nowolipie 8.  Obowiązuje strój galowy. 

(W  przypadku  wystąpienia upałów prosimy o zaopatrzenie się w wodę.)

 

Droga do sukcesu reprezentacji koszykarek VLO, czyli o “Amazonkach” p. B. Miecznika

Droga do sukcesu Amazonek Miecznika

Rok szkolny 2018/19 obfitował w sukcesy sportowe uczniów Poniatówki. Szczypiorniści obronili tytuł mistrza Warszawy, koszykarze zostali wicemistrzami Śródmieścia. Sukces odnotowały też Amazonki prowadzone przez p. prof. Miecznika. Na zwycięstwo pracowały długo. Reprezentacja naszej szkoły, mniej lub bardziej zgrana, przygotowywana przez kolejnych trenerów, co roku próbowała swoich sił na zawodach dzielnicowych. W roku szkolnym 2015/16 dziewczyny cieszyły się z 3 miejsca na Śródmiejskiej Olimpiadzie Młodzieży. Był to duży sukces, bo w Śródmieściu rywalizacja zawsze jest wyjątkowo zacięta. Na drodze do podium zawsze stawały świetne drużyny
z LO im. A. Frycza- Modrzewskiego, LO Mistrzostwa Sportowego im. W. Andersa i inne.
Od tego momentu ambicje wzrosły – kolejne roczniki marzyły o powtórzeniu sukcesu.

Gdzie jego początki?

Pewnego dnia kapitan drużyny, Nicol Bnyamin, zaproponowała prof. Bartłomiejowi Miecznikowi udział drużyny w turnieju „Z SKS-u do AZS-u”. Pojechaliśmy – drużyna męska i żeńska. Chociaż mecze odbywały się w sobotę, zebrało się 9 osób, w tym pierwszoklasistki, które znacznie podniosły poziom drużyny. Wczesnym rankiem 28 października pojechałyśmy na halę przy Banacha, aby trochę poćwiczyć i dobrze się bawić. Niespodziewanie wygrałyśmy mecze z reprezentacjami liceów im. Limanowskiego, Kopernika i José Martí. Tym samym zajęłyśmy pierwsze miejsce na etapie warszawskim turnieju „Z SKS-u do AZS-u” i… dowiedziałyśmy się, że 1) są też zawody ogólnopolskie 2) mamy na nich reprezentować stolicę! To właśnie tego dnia powstały Amazonki (odpowiedź na Gladiatorów, jak nazywa się naszych piłkarzy ręcznych) i zaczęła się niesamowita przygoda.

Kolejne tygodnie były wielką mobilizacją. Zobaczyłyśmy już, że umiemy wygrywać, więc zaczęłyśmy chodzić na SKS-y z większym zaangażowaniem i częstotliwością. Trener Miecznik dostrzegł w nas potencjał, dzielnie nas trenował i wyszukiwał coraz to nowe zawodniczki, które mogłyby wzmocnić drużynę. 14 listopada i 4 grudnia rozegrałyśmy fazę grupową Śródmiejskiej Olimpiady Młodzieży. Naszym planem minimum było wyjście z grupy, ale liczyłyśmy na więcej. I nie przeliczyłyśmy się! Uległyśmy tylko LO Hoffmanowej, a wygrane z LO Batorego, TAB-em i LO Frycza-Modrzewskiego otworzyły nam furtkę do półfinału. Następnie w weekend 8–9 grudnia rozegrałyśmy ogólnopolski finał turnieju „Z SKS-u do AZS-u”, w którym w grupie wygrałyśmy z Katowicami i przegrałyśmy z Lublinem, w półfinale przegrałyśmy nieznacznie z Toruniem i wreszcie wygrałyśmy z Opolem, kończąc zawody na zaszczytnym 3 miejscu w Polsce.

Apetyt rośnie w miarę wygrywania…, a to, co najważniejsze, wciąż było przed nami. Na dzień 13 grudnia wszyscy przygotowywaliśmy się intensywnie. W półfinale ŚOM miałyśmy zmierzyć się z gospodarzem zawodów – LO Mistrzostwa Sportowego im. gen. Władysława Andersa. Nastrojów nie poprawiał fakt, że dwa dni wcześniej reprezentacja Andersa wygrała w finale z koszykarzami
z Poniatówki. Ciężka praca i zabiegi motywacyjne trenera dały jednak efekt. Mecz był bardzo trudny, ale grałyśmy do ostatniej sekundy z pełnym poświęceniem i wygrałyśmy jednym punktem przewagi. W finale spotkałyśmy się znowu z drużyną z LO Hoffmanowej. Miesiąc po przegranej
z tą drużyną widać było wyraźnie, jakie poczyniłyśmy postępy. Nie było łatwo, ale doświadczenie nabyte podczas treningów i meczy pomogło nam wygrać. Tym samym zdobyłyśmy pierwsze w historii naszej szkoły mistrzostwo Śródmieścia w koszykówce dziewcząt! Marzenia się spełniły!
Ale przygoda się nie skończyła. Następnym etapem była Warszawska Olimpiada Młodzieży.

Okres od grudnia do lutego upłynął pod znakiem przygotowań do WOM-ów. Amazonki powiększały swoje szeregi i dużo trenowały pod okiem pełnego energii i nadziei trenera.
Na treningi umawialiśmy się nawet w ferie. Wszyscy czuliśmy, że to już nie jest przypadkowa zbieranina ludzi zainteresowanych koszykówką. Stworzyliśmy razem wspaniałą DRUŻYNĘ. Powstały amazonkowe koszulki, „Freed from desire” stało się naszym hymnem, a „MOCNO PONIAT” hasłem dodającym otuchy.

Trener Miecznik wykazał się ogromnym zaangażowaniem, chodząc na mecze innych drużyn, obserwując ich grę i notując wszystkie spostrzeżenia, które następnie nam przekazywał.
Byłyśmy więc świetnie przygotowane, miałyśmy ustalone zagrania i co ważne, każda z nas miała szansę wejścia na boisko. Od 19 do 26 lutego szłyśmy jak burza, wygrywając z dużą przewagą mecz za meczem. Uległy nam Mokotów (walkowerem), Ursynów, Targówek, Ochota i Bielany. Niestety, jak to w życiu bywa, bajka musiała się kiedyś skończyć. 27 lutego w półfinale naszymi przeciwniczkami były dziewczyny z Woli, które w trudnym meczu pokonały nas dzięki swoim warunkom fizycznym. To przekreśliło nasze nadzieje na złoto WOM-ów. Muszę przyznać, że ta porażka była dla nas wszystkich dużym przeżyciem i trudno było się z nią pogodzić, szczególnie,
że wygrana w tym meczu była osiągalna. Z perspektywy czasu widzę jednak, że ten hamulec był potrzebny. Dowiedziałyśmy się jakie są nasze słabości, więc wiemy, nad czym musimy pracować. Okazało się, że również w trudnych chwilach możemy liczyć na wzajemne wsparcie i jako drużyna wyszliśmy z tej sytuacji silniejsze. Ostatnim meczem WOM-ów (6 marca) był „mały finał”,
w którym trafiłyśmy ponownie na drużynę z LO
José Martí. Po raz kolejny zwyciężyłyśmy, tym samym stając na podium z brązowymi medalami i upragnionym szklanym pucharem Warszawskiej Olimpiady Młodzieży.

Ten rok był dla koszykarek z Poniatówki wyjątkowy, ponieważ po raz pierwszy nie trzeba było szukać zawodniczek na siłę. Wręcz było nas więcej niż mogło się zjawić na zawodach. Nawiązałyśmy cenną przyjaźń i czujemy się związane z zespołem nawet bardziej niż z wieloma osobami, z którymi od 3 lat chodzimy do klasy. Ważne jest to, że do sukcesu, który osiągnęłyśmy, przyczyniło się całe grono osób. Niezależnie od tego, czy grała w jednym meczu, czy była przez cały czas w podstawowej dwunastce, każda z nas wniosła coś do DRUŻYNY. A oto wszystkie Amazonki:

Nicol Bnyamin (kapitan), Sandra Kluszczyńska, Paulina Sobiech, Hania Gutowska, Kasia Chojecka

Natalia Sędzik, Ania Semeniuk, Maja Kopka, Ola Dobruch, Julia Rymkiewicz, Maja Gutowska, Dominika Wawer, Gosia Bogusz, Róża Jastrzębska, Basia Zielińska, Zosia Wadowska, Kamila Olszewska, Natalia Sobolewska.

Na zakończenie tej wspaniałej przygody chcę ze swojej strony przede wszystkim bardzo podziękować całej drużynie i trenerowi za to, ile się dzięki Wam nauczyłam, ile razem osiągnęliśmy, za świetną zabawę i atmosferę. Dziękuję także osobom, które nam kibicowały
i wierzyły, że możemy dużo osiągnąć, nawet wtedy, gdy nam samym wydawało się to niemożliwe. Dzięki Wam wszystkim przed końcem liceum zdążyło się spełnić moje wielkie marzenie.
Mam nadzieję, że w kolejnych latach Amazonki Miecznika będą dalej pokazywać, na co je stać.

Natalia Sobolewska 3C